Skip to content

ალტერნატიული ბლოგი Posts

კახური მეტსახელები

სხვადასხვა დროს სოციალური ქსელების მომხმარებლების მიერ გამოქვეყნებული კახური მეტსახელების ჩამონათვალი: აბოიმა თამაზა – გრიჟა აქვს მოსამართლე ზურო – დედ-მამა სხვადასხვა ადგილას დაკრძალა ლუკმა გია – ყელზე ის ადამის ვაშლი აქვს ილია ინგა – წნორელი ბოზია და ოც ლარს იღებს მაგნიტა…

კითხვის გაგრძელება კახური მეტსახელები

ჰაიკუ – 俳句

俳句 – ჰაიკუ იაპონური ტრადიციული პოეზიის ერთ-ერთი მიმდინარეობაა, რომლის ფუძემდებლადაც მაცუო ბასიო ითვლება. დამოუკიდებელ ჟანრად ჰაიკუ მეთექვსმეტე საუკუნეში გამოიყო და იგი მკაცრად განსაზღვრული სტილით ხასიათდება. კლასიკური ჰაიკუ სამი ტაეპისგან (ერთი ტერცეტისგან) შედგება და მასში სულ 17 მარცვალია – 5-7-5. თუმცა უცხო…

კითხვის გაგრძელება ჰაიკუ – 俳句

ისეთი უნდა მოგწონდე როგორიც… ?

არ არსებობს დედამიწაზე ადამიანი, რომლისთვისაც სხვადასხვა ეპოქაში, სხვადასხვა ენაზე და სხვადასხვა ქვეყანაში ერთი და იგივე ფრაზა არ ეთქვათ – შენ მე ისეთი უნდა მოგწონდე, როგორიც ვარ. ალბათ ყველა დამეთანხმება, რომ ეს მდგომარეობა ძალიან მიმზიდველია. შენ შენ ხარ, სხვებს კი ზუსტად ისეთი…

კითხვის გაგრძელება ისეთი უნდა მოგწონდე როგორიც… ?

ომობანა

მოგონება ნომერი სამი, ანუ მკვლელობა თამაშის დროს.

ომობანა – ალბათ ყველას გვითამაშია ეს თამაში. ყოველ შემთხვევაში მათ, ვინც გასული საუკუნის 90-იან წლებამდე დავიბადეთ. შტაბები, ჩასაფრებები, სროლა, დაჭრილები, ტყვეები, გამარჯვება და შემდეგი შერკინება. ჩვენები და გერმანელები, საიდუმლო სიტყვა, წარმოსახვითი ავტომატები და ყუმბარები, ბავშვების ჟრიამული და თამაშის გაგრძელების სურვილით ნათქვამი ტყუილი „ფეხში მომხვდა, არ მოვმკვდარვარ“.

ომობანა – რამდენად უწყინარი შეიძლება იყოს ეს თამაში ბავშვებში, განსაკუთრებით ომიანობის დროს, როცა საბრძოლო ვაზნების შოვნა უფრო იოლია, ვიდრე პურის ყიდვა, კრიმინალი ცხოვრების წესია, სისასტიკე კი ნორმა… კითხვის გაგრძელება ომობანა

უძილობა

დღის მიწურულს, უძილობაა ჩემი სტუმარი. ერთად ვწვებით საწოლში და ვიხსენებთ წინა დღის ფიქრებს. ზოგჯერ ვოცნებობთ. წარმოვიდგენთ, რომ სამყაროს მბრძანებელი ვარ. ვმართავ ქვეყნებს და ევოლუციას. ვაწესრიგებ გალაქტიკებს და პლანეტებზე სიცოცხლეს ვაჩენ. უძილობა არ მაწუხებს, ალბათ პირიქით – ვეხვეწები, ხუთი წუთიც მოიცადოს,…

კითხვის გაგრძელება უძილობა

პირველი სისხლი

მოგონება ნომერი ორი. 1993 წლის ზაფხულის არდადეგები ეს-ესაა დამთავრდება. აგარაკებიდან ჩამოსვლა ყველამ ვერ მოასწრო. ვინც თბილისში ვართ, მთელი შემართებით ვაბუქებთ ზაფხულში თავს გადახდენილ ამბებს. – ბიჭო მდინარეში თევზს ვიჭერდი. ბრტყელი ქვების ქვეშ იმალებიან. მაგრად დაარტყამ ზემოდან ქვას და შტერდებიან. მერე ხელი უნდა შეყო და გამოიყვანო.…

კითხვის გაგრძელება პირველი სისხლი

გადმოსახედიდან

დაბადებიდან მთაზე ვიწყებთ ასვლას. მთებიც განსხვავებული გვაქვს – კეთილმოწყობილი, ხრიოკი, გაუვალი ბარდებით, ბილიკებით დაქსაქსული ან სულაც უსიერი ტყით დაფარული. ყველა მთას სხვადასხვა სიმაღლე აქვს, მწვერვალი კი ერთნაირი ორმოთი, რომელშიც ადრე თუ გვიან ყველა დავისვენებთ, ან დავისვენებთ კი? თუმცა აქ ამ…

კითხვის გაგრძელება გადმოსახედიდან

დღე, როდესაც სიკვდილი გავიცანი

ზაფხულის ცხელი დღე. მზისგან გადატრუსული მინდვრის სუნი. ფეხზე წამოდგომისა და ლაპარაკის ძალა არ მაქვს. ბალახის გამხმარი ღეროები ლოყაში მერჭობა, მაგრამ ეს სასიამოვნო შეგრძნებაა. თვალთან ახლოს კალია ზის და მიყურებს, თავისი ათასი თვალიდან ერთით მაინც. ნიავი ოდნავ უბერავს და ბალახს არხევს.…

კითხვის გაგრძელება დღე, როდესაც სიკვდილი გავიცანი