ალტერნატივა

მოველ, მოგახარო რათა – გაიფანტა ღამის ბინდი
და მზის ცხელი ათინათი ხის ფოთლებზედ აბირბილდა.

გითხრა, რომ ტყე აგუგუნდა, აშრიალდა ყველა ტოტით,
ყველა ჩიტით შეფათქუნდა, სავსე გაზაფხულის შფოთით.

გითხრა, რომ მეც, როგორც გუშინ, შენთან მოველ იმავ გზნებით
და წყურვილი ღვივის გულში – გემსახურო თავდადებით.

რომ უცნობი აღტაცება მეუფლება ნება-ნება
და, ჯერაც რომ არ შობილა, ის სიმღერა მემღერება.

Я пришел к тебе с приветом, Рассказать, что солнце встало,
Что оно горячим светом По листам затрепетало;

Рассказать, что лес проснулся, Весь проснулся, веткой каждой,
Каждой птицей встрепенулся И весенней полон жаждой;

Рассказать, что с той же страстью, Как вчера, пришел я снова,
Что душа все так же счастью И тебе служить готова;

Рассказать, что отовсюду На меня весельем веет,
Что не знаю сам, что буду Петь, — но только песня зреет.

1843

გორდა ხმალი, ჩემი დარი, ცისქვეშეთში არის განა?
კოხტაურად სატორღვები ღვთითკურთხეულ გვარისგანა.

.

.

დავლურში გავედევნები ალგეთს დაზრდილსა მგლებსაო,
დავენათები მტრებსაო, დავაკვნეტ ჯაჭვის თვლებსაო.

.

მე ვარ ხრმალი, ჭოლაური, მცველი იმერ-ამერისა,
ძარღვი მომდევს ხალიბური რკინის, პირველნაკვერისა.
მტერი კაფე, მალაპლაპე, ჯავრი ნუ გაქვს შამოკვრისა, ვრცლად »

რუბიკა – ისე, ეგ პერდიაევი რო ჰყამდათ რუსებს, მაგარი მუდრი ვინმე იყო, ხო იცი.
გურამა – ვინა? ბერდიაევი ხო არა? როგორც პაპუნა კორძაია იტყოდა – ვა-ხა-ხა-ხა-ხა!
ისე, შენ ვისზე რა ნაკლები ხარ? თუ შენი ბუტკის ზომით შეგაფასებთ, დიოგენი ხარ ნამდვილი. ვრცლად »

ეს ქალბატონი ნამეტია ბერძენიშვილია, 
ეროვნული გმირის, ვალოდია გოგუაძის მეუღლე. 
ამგვარად შევძელი მისი სახის აღდგენა 
გახუნებული ფოტოდან.

როცა გოგუაძე ხალხს აგროვებდა აჭარის 
გასათავისუფლებლად, ასე მოუწოდა ქართველებს: - სამშობლოსათვის სიკვდილზე გეპატიჟებითო. 
პირველი ნამეტია ავიდა ჯავშნოსან მატარებელში 
და გვერდით დაუდგა მეუღლეს.
შემდეგ კი ლევილის დიასახლისი იყო.

იგი ჩემთვის ეროვნული გმირია, იმის მიუხედავად, 
გაიღებს თუ არა ამ მოწყალებას სახელმწიფო.

გურამა – რა კარგ ხასიათზე ხარ რუბიკ-ჯან, ღიღინებ, ულვაშებში გეღიმება, კაი კლიენტი იშოვნე ალბათ და აყაჭვიებ ფულს, ხომ? ვალუტაზე იხდის? უცხოელია?
რუბიკა – პაჩტი. აქაური გოგოა, ოღონდ გრეკების რძალი. სპეციალნა იქიდან აქ ჩამოვიდა, რო ჩემი შეკერვილი ტუფლი წაღოს და ყველას ანახოს, რა მასტერია რუბიკა. ტაკ ჩტო, ყველაფერი ფულით არ იზომება. ვრცლად »

რუბიკა – ვაჰ, ბარევ ძეს, ცავატანემ. დაიცა, რაღაც შენი სიფათი არ მამწონს, ხო იცი. ჯერ მზეც არ ამოსულა და ზედ უჟე შარი გაწერია, ელი.
გურამა – მართალი ხარ. რაცხა იმფერ ხასიათზე ვარ ახლა, რომე ეს სიმღერა მინდა დავსძახო ხმამაღლა: ხმალი ავლესოთ ქართველებო, ხმალი ავლესოოოთ! ვრცლად »