რუბიკა – ვა სურიკ! ვონცეს ტო?
სურიკა – ვაბშეე, აჯობინებს, თუ სურენ მხითარიჩი დამიძახებ…
რუბიკა – იი! გუშინ სურიკა იყავი და დღეს ეგეთი მითომ რა გახდი?
სურიკა – შენ იცი ჩემი სერგო დღეს რა დოლჟნოსტი მისცეს? სისასტიკის პიდარმამენტის მემეჯმენტის პრეზერვატივი! ვრცლად »
რუბიკა – აი, ეხლა, ყველას ეგრე ჰგონია, რო ეგ არის ძველთა–ძველი ქართული შუტკა, როცა რო იძახი – კუებით, ხალხი კიდე ჰგონია, რო – კუებით და სინამდვილეში კიდე თურმე რო – კუებით. ვრცლად »
რუბიკა – რა დრო დადგა, რო უჟე ჩემი პუჭურა ალბერტიკა სობსტვენი პაპიკაზე შპიონი, ელი. მა ეგ არის მაგის მადლობიერება, რაც რომ მე მაგისთვის ტანჯვილობა მინახნია?… ვრცლად »
გურამა – არა, ძმაო, გოეთესხელა არც დაბადებულა, არც დეიბადება აწი. წუხელი მის “ტორკვატო ტასოს” ვკითხულობდი და თავზე ისე დამათენდა, ვერ გევიგე.
შენ თუ მოგსვლია ასეთი რამე? ვრცლად »
გურამა – ნახე, ქურთი აბო მოდის.
რუბიკა – აბო–ჯან, რაღაც გახარებული სჩანხარ. მეშვიდეც ბიჭი ხო არ შეგეძინა? ვრცლად »
გურამა – რავარი ეირია ქვეყნიერება. მთელი მეოცე საუკუნე სუ ცხელ და ცივ ომებს მოუნდა. ცხრაას ხუთი წლის რევოლუციის მერე აღარც დაწყნარებულა საერთაშორისო მდგომიარობა. სულ თქვენი ბრალია ყველაფერი. ავლაბრის არალეგალური სტამბიდან დეიწყო კაცობრიობის უბედურება. ვრცლად »
გურამა – რავარი ეირია ქვეყნიერება. მთელი მეოცე საუკუნე სუ ცხელ და ცივ ომებს მოუნდა. ცხრაას ხუთი წლის რევოლუციის მერე აღარც დაწყნარებულა საერთაშორისო მდგომიარობა. სულ თქვენი ბრალია ყველაფერი. ავლაბრის არალეგალური სტამბიდან დეიწყო კაცობრიობის უბედურება. ვრცლად »
საგადასახადოს აგენტი – რუბიკ, შე ძველო! რა იყო, არ გაგეხარდა ჩემი დანახვა? ჰა, კვარტლის ბოლოა, დაყაჭე მაყუთი.
რუბიკა – არა, ძმაო, თქვენ მალე ჩემი ტყავიც გამხადებთ და პრიხოდში დამაწერებთ.
ზოგი პოლიტიკოსი
საღ აზრს გამოეთიშა,
სარეკლამო რგოლებით
თავი გაიფეტიშა,
გამოფინა ბილბრდი,
პლაკატი და აფიშა,
რასაც ხალხმა ხალისით
აყაყა და აფიშა.
