ეგ უზკაგლაზიკები კანეშნა ჩვენზე წინ წავლენ, მა რა იქნება, როცა რო ყველაფერზე ეგეთი ეკანომია ჰკეთამენ.
იცი, რო დაჟე შკოლაში სპისოკის კითხვაზე დრო არა ხარჯამენ.
უჩიტელი ჟურნალი გადაშალებს და კითხვილობს – უ იუ!
უჩენიკიც ატვეტი ძლევს – ია!
აი, ეგრე შუსტრად ბოლოში გავლენ და რაც დრო რჩება, სულ რამეები სწავლობენ.
ჩვენი შკოლაში კიდე, ჯერ სინამ ჩემი ბიჭის მატმატიკის უჩიტელი პახმელიაზე კლასში შევა, სინამ ჟურნალი გადაშალებს, სინამ მაგსიგრძე სპისოკი წაიკითხამს, უჟე ზვანოკის დროც მოდის.
– კონსტანტინე ანდუყაფარის ძე აზმაიფარაშვილი…
– აქ ვარ პატივცემულო მასწავლებელო!
– ალექსანდრე ანაპოდისტეს ძე მონავარდისაშვილი…
– გუშინ სიცხე ჰქონდა და დილით დედამ ექიმთან წაიყვანა, პატივცემულო მასწავლებელო!
– ქაიხოსრო მელქისედეკის ძე ანდრონიკაშვილი…
– დღეს კონცერტზე გამოდის და დაიბარა ვერ მოვალო, პატივცემულო მასწავლებელო.
მარტო ერთი ჩემი ბიჭი იაზრა, რო ატვეტზე მაინც ცოტა ეკანომია ქნას.
როცა მაგისი გვარი თქვეს – ვაღარშაკ ვართაპეტოვიჩ ტერ–ბასტურმანჯიანცი!
ეგაც უპასუხა – ჰა!
უჩიტელიც – ზახრუმაა! ხვალ უმამოდ მოთრეული არა გნახო.
ეხლა უთხარი, სოფლიო რო უჟე ეგრე შუსტრად წინ გარბის, რო მაგისი ტრაკიც ვეღარა ვხედამთ, ამ დროს ჩვენ რეებზე დრო ვჰკარგამთ?
ჰოდა, მა ახი არ არი ჩვენი შკოლებზე ლომაიას რეფორმა?
დატოვე კომენტარი