27 მაი 2009

ფრანსუა ვიიონის ბოლო ლექსი

ავტორი: კობა ჭუმბურიძე | გამოქვეყნებულია კატეგორიაში: თარგმანები

წარმოთქმული ჩამოხრჩობის წინ

 
ფრანსუა ვარ, გაიხარეთ,

ყაჩაღს ყულფი მელის რაკი,

მალე იგრძნობს ყელი ჩემი,

რას იწონის თურმე ტრაკი.

.

pixelstats trackingpixel

4 გამოხმაურება to “ფრანსუა ვიიონის ბოლო ლექსი”

  1. ..G.M.. ამბობს:

    მაგარია :D

  2. ელგუჯა მარღია ამბობს:

    ,,ფრანსუა ვარ, ესეც ისე
    მაწევს, როგორც განაჩენი…
    ეუწყება მალე კისერს,
    რას იწონის გავა ჩემი…”
    ***
    მე ვარ ფრანსუა, ჭირს ველი,
    ჩემი მზეც მალე ჩავა…
    ხვალე გაიგებს კისერი,
    რასაც იწონის გავა…”

  3. ელგუჯა მარღია ამბობს:

    თუ არ ვცდები, ბოლო დავით წერედიანს ეკუთვნის…პირველი ვერ გავიხსენე…

  4. ეფემია ვარდოსანიძე ამბობს:

    ფანტასარევია(ფანტასტიკურს+გადასარევი)რატომაც არა,სტილისტური სინონიმებიდან რომელსაც გნებავთ, იმას აირჩევთ.თან ორიგინალურია:რატომღაც ყველა გავას ამჯობინებს.

დატოვე კომენტარი