(თანხმობის სიგელი)
რუბიკა – გურამ, ლამის დამავიწყდა, რაც რომ შენთვის უნდა მეთქვა,
წუხელ ღმერთი დამესიზმრა, ლამის გული გამიხეთქა,
მეთქი – ასტვაწ, სად მიგყევარ, ნახე ჩემი პულსის ფეთქვა,
ჯერ ვირრივით ზდაროვი ვარ, ძლივას მიძლებს ტაბურეტკა,
ღმერთიც მითხრამს – წამო რუბიკ, არ მოგბეზრდა ეს ქვეყანა?
ანგელოზებს დავავალე ჩემთან შენი წამოყვანა,
შენ კი რატომ არ მოჰყვები, არის ჩემთვინ გამოცანა,
ზეცისაკენ რო არ ჩქარობ, ეგრე გიყვარს მიწა განა?
სამოთხესაც გირჩევნია შენი ბუტკა–ჯაბახანა?
აბა, შუსტრად აიბარგე, მაგდენი დრო არ მაქს, ჯანა.
მეთქი – როგორ წამოვიდე, მე რა ვიცი, მანდ რა ხდება,
ან ამაზე უკეთესი მითომ რატომ მანდ დამხვდება?
ტურისტებიც არ არიან ეგრე მწარე დუპლეტები,
სინამ წავლენ, ჯერ ნახამენ ბრაშურები, ბუკლეტები.
ღმერთი მითხრამს – სამოთხეში, კაკ აბიჩნა, ჭამენ, სვამენ,
ფულიც კეთვენ, დანაზოგიც სბერკასაში ინახამენ,
თვრალები და ავჩარკები შენს ბუტკაზე არ აფსამენ,
კლიენტებიც უფრო წყნარად შენიშვნები გამოთქვამენ,
აღარც ბუტკა გატეხამენ, აღარც თითონ გაგლახამენ,
სიდედრი და კონცერნები ატმასფერა არა შხამენ,
მეთქი – მაშინ თან წამიღე, ოღონდ ერთი მაქს ზამეტკა,
ცოტა დიდი ბუტკა მამე, ცოტა რბილიც – ტაბურეტკა,
ღმერთი მითხრამს – რახანც ნატრობ, მოვალე ვარ გითხრა – ამენ!
თუმც იცოდე, ტაბურეტკას ჯოჯოხეთშიც აღარ დგამენ.
მეთქი – ცოლიც ჯერ აქ დარჩეს, ბავშს მიხედოს, ცავატანემ,
მაგიტომაც მირჩევნია იქ თუ როზას გამატანემ.
ღმერთი მითხრამს – შენ თუქსუსო, რა დროს ბოზი როზას დარდი!
და ეგეთი ჩამათხლიშა, კრავატიდან გადმოვვარდი…
.
ტეგები: ბუკლეტი, კონცერნი, სიდედრი, ტაბურეტკა, ტურისტი, ღმერთი
დეკემბერი 5th, 2010 at 14:30
ბატონო კობა გენიალურია