პირგაზაფხულის წვიმა გამოჰპარვია ცას, ალერსით მოციმციმე უფოთლო ტოტებს რთავს, სანაკადულე თოვლი დაგუბებია მთას, ქარი უწეწავს ტინებს ნისლის ჭაღარა თმას.
აქ, ამ ტატანი ცის ქვეშ, განმარტოების ჟამს, ფიქრი იხელთებს თითქოს ჭეშმარიტების ჩქამს და დგება წამი, როცა გამოუტყდები თავს – წუთისოფელი ჩვენი თურმე რარიგად ჰგავს მთიდან დასხლეტილ ზვავს, გზად რომ ყველაფერს ნთქავს…
სულში სხვა განცდა სახლობს აქ, ვარსკვლავებთან ახლოს, სადაც გოროზი შხარა მწყემსავს ღრუბლების ფარას,
ამ მურყვამიდან უკვე ზეცას შეახებ ხელს, მზეს საგალობელს უკმევ, ქვეყნად ყველაზე ძველს, ხოლო მაჩუბის კართან ანგელოზი რომ დგას,
ნურვის დაუთმობ სხვას…
.
ივლისი 23rd, 2009 at 13:39
dzalian lamazi striqonebia. wow
სექტემბერი 27th, 2009 at 14:42
სიტყვები არ მყოფნის. ძალიან მგრძნობიარე ლექსებია. ამ გრძნობის სიტყვებით გადმოცემა რომ შემეძლოს, მეც პოეტი ვიქნებოდი. : )))
იანვარი 30th, 2010 at 15:39
dzalian tbili da satuti gancda dameufla,aucileblad wavukitxav chems megobrebs, madlobt
მარტი 26th, 2010 at 12:06
[...] იხილეთ მის პერსონალურ ვებ–გვერდზე: http://alternativa.ge SHARETHIS.addEntry({ title: "აქ, ვარკვლავებთან ახლოს", [...]
მაისი 3rd, 2010 at 17:21
[...] იხილეთ მის პერსონალურ ვებ–გვერდზე: http://alternativa.ge ან აი [...]
ივლისი 6th, 2010 at 09:24
მომწონს კარგი აზრი დევს ლექსში .იცი მესმის შინაგანად თქვენი.
აპრილი 29th, 2011 at 17:43
ძალიან მიმწონს მისი ლექსები, მისი რუბიკონი და ბევრი სხვა…. მოუთმენლად ველი ხოლმე ახალ ლექსებს
სექტემბერი 12th, 2011 at 22:37
წავიღე და ჩემს თოჯინებთანაა