მიწიერი ვნებანი უკვალოდ გაქრა,
ვისღა ახსოვს მაშინდელი თავსახალი,
ზღაპარ-ქალაქი აგრაც დაიჩაგრა, მაგრამ
ვით სიყვარულის ქვადქცეული სული მაღალი
დგას ტაჯ-მაჰალი.
.
ტეგები: მიწიერი, სული, ტაჯ-მახალი
მიწიერი ვნებანი უკვალოდ გაქრა,
ვისღა ახსოვს მაშინდელი თავსახალი,
ზღაპარ-ქალაქი აგრაც დაიჩაგრა, მაგრამ
ვით სიყვარულის ქვადქცეული სული მაღალი
დგას ტაჯ-მაჰალი.
.
ტეგები: მიწიერი, სული, ტაჯ-მახალი
სექტემბერი 21st, 2009 at 10:28
ალბათ ამ ლექსის მუზა ტაჯ-მაჰალი იყო. საინტერესო ისტორია აქვს.
ივლისი 6th, 2010 at 09:19
ყველას თავის მუზას ხედავს,სხვადასხვაგვარად.თქვენი ტაჯ-მაჰალია.