მიყვარხარ, თუმცა ეს უკვე იცი,
მაგ ეშმაკუნა თვალებმა გაგცეს,
შეფეთებისას იწყებენ ციმციმს,
მაბეჩავებენ ვერსაით გამქცევს.
მე კი, მას აქეთ, რაც ეს დამმართე,
ლექსად დამჩემდა ფიქრის გამართვა.
და აღარ მახსოვს სხვა მისამართი,
შენი სახლისკენ სავალის გარდა.
ერთხელაც მოვალ და გაგენდობი,
რომ აღარ ძალმიძს ყოფნა უშენოდ,
რომ გაბლანდულან სულში ბინდები
და შენი შუქით უნდა უშველო.
მოვალ და ერთად მოგიძღვნი იმას,
რაც სამყაროა ოცნებით მთვრალის…
გაჩუქებ ვერცხლის წვიმას
და ტბაზე ბილიკს მთვარის,
ცისკრის ვარსკვლავის ციაგს,
ციმციმს კამკამა ჩქერის,
ნავარდით დაღლილ ნიავს,
ათინათსა და ჩეროს
და, უპირველეს ყოვლის,
ვაშლის ყვავილის თოვლის
ქარქარა ნამქერ–ნამქერ
ბილიკებს გაგიკვალავ…
ჩემი ოცნების ქალავ,
წაბლისთაფლისფერთვალავ…
.
ტეგები: ეშმაკუნა, მიყვარხარ, წაბლისთაფლისფერთვალავ
აგვისტო 20th, 2009 at 14:12
რატომ ჩადის ეს ლექსები სულამდე???
მიხარია მათთან მიახლოვების შესაძლებლობა რომ მაქვს:)
სექტემბერი 11th, 2009 at 10:56
ბრავოოოოოოო
სექტემბერი 21st, 2009 at 10:07
აქამდე სულ მესმოდა ჩემო ცისფერთვალება, მწვანეთვალება. მიხარია რომ ვიღაცას გაახსენდა წაბლისფერი თვალებიც არსებობს. ამიერიდან დაჩაგრულად აღარ ვიგრძნობ თავს.
ძალიან ლამაზი ლექსია…
ოქტომბერი 14th, 2009 at 10:50
მარტო ერთი სიტყვა რად ღირს – წაბლისთაფლისფერთვალავ! არც წაბლისფერი, არც თაფლისფერი – წაბლისთაფლისფერი! ძალიან ლამაზი მიგნებაა შინაარსობრივადაც (მართლა სხვანაირი ფერისაა წაბლის თაფლი და მართლა ბევრს აქვს ამ ფერის თვალები) და პოეტურადაც!
ნოემბერი 14th, 2009 at 12:13
ძალიან მომეწონა,მართლა გულში ჩამწვდომია ეს სიტყვები……..
დეკემბერი 8th, 2009 at 13:40
მაგარია : [
იანვარი 1st, 2010 at 01:15
ვიჯექი და რაღაც მენატრებოდა … თურმე პოეზია და ზუსტსად ეს ლექსი მაკლდა. გულის იღრმეში ჩამწვდომი და ამაღელვებელი სიტყვებია: “მიყვარხარ, თუმცა ეს უკვე იცი,
მაგ ეშმაკუნა თვალებმა გაგცეს”, “მაბეჩავებენ ვერსაით გამქცევს” და “მოვალ და ერთად მოგიძღვნი იმას,
რაც სამყაროა ოცნებით მთვრალის…”
მარტი 8th, 2010 at 01:05
ძალიან ლამაზი ლექსია
ივნისი 15th, 2010 at 17:39
როგორ გავბედავ, ჩემზე მივიღო, მაგრამ მომინდა თაფლისფერი და წაბლისფერი თვალები რომ მქონდეს:)))) ლამაზი ლექსია, ალერსიანი…
ივნისი 15th, 2010 at 20:25
უნდა გაბედო ნინო, აბა ვისთვ ის ვწერ?
ივლისი 6th, 2010 at 09:06
შეშანიშნავი ლექსია,ზალიან მომეწონა,ლამაზი,სიტყვებია მასში ჩაქსოვილი.მასეთი თვალები ,რომელზეც ტქვენ ამბობთ იშვიათია.მომეწონა ზალიან.
ივლისი 12th, 2010 at 14:25
კარგი კაცი ხარ, ნიჭიერი ადამიანი, კარგია რო გაგიცანი, ღმერთმა დაგლოცოს, გაიხარე…
ივლისი 16th, 2010 at 10:19
მერამდენედ ვკიტხულობ აგარ ვიცი უნდა გადავიწერო ასე ჯობია.
ივლისი 20th, 2010 at 21:01
ნეტავ ამ ლექსის ადრესატს
აგვისტო 29th, 2010 at 09:27
გულო, ოცნებას მალავ…
ცაო, ლურჯდება ზოლი!
ვაჟი-დაიცა ქალავ!
ქალი-დაგიბრმა თოლი!
რა სიმააღლეებისკენ წასულა კობა …. რა ასოციაციები წამოიღო….
უფ! რა კარგი იყო!….