გურამა – ნახე, ქურთი აბო მოდის.
რუბიკა – აბო–ჯან, რაღაც გახარებული სჩანხარ. მეშვიდეც ბიჭი ხო არ შეგეძინა?
აბო – ჯერ არა. გინდა უფრო კარგი რამე გითხრა – ჩვენი ბახჩო ნადიროვი, ვგიკში რეჟისორზე რო გაათავა, ეხლა ძველი ქართული კინოს ახალი ვარიანტი იღებს ჩემზე და ჩემი ცოლი ზარაზე – “აბო–ზარა”.
მუზიკაც პაჩტი იგივეა – ჩემი საქმე სოსხიაააა, სოსხიაააა, მირჩევნება ყვერაფერს, ყვერაფეეერს…
გურამა – უი, უი, რა ბეწვზე ხართ გადარჩენილი შენ, შენი ცოლი და ბახჩო ნადიროვი! აბოს მაგივრად მამაშენს ნაბო რო დეერქმია…
აბო – ნაბო რა, ცუდი სახელია? ბიძაჩემსა ჰქვიან.
გურამა – კი, მარა შენ რო გრქმეოდა, კინოს რას დაარქმევდით?
ისე, შენ ცოლს ხო ზარა ქვია. ხოდა ეს სტატიაც თქვენზე იქნება – “ზარაფხანა სახელმწიფოსგან დახმარებას ითხოვს”
აბო – იი! ჩემი ზარა ჩემთითონ დავაფხან, სხვისი დახმარება რაში მჭირდება (ღიღინით აგრძელებს გზას).
რუბიკა – ხედამ, რა წესიერი კაცია? მარტო ერთ ქალთან შვიდი ბავში გაკეთა. მაგას პაჩტი ეგრე უყვარს თავისი ცოლი, როგორც მე – როზა.
გურამა – უი, ვის შეადარა! მაგ პატიოსან ქალთან შენი საყვარელი რა სახსენებელია…
რუბიკა – შენ არ იცი, როზა რა პატიოსანი ქალია. მაგისი ქმარი რო მოკვდა, მთელი ერთი თვე ეგეთი პეჩალნი სექსი გვქონდა… არა, რა გაცინებს?
.
ტეგები: აბო, ვგიკი, ზარაფხანა, კინო, პატიოსანი, საქმე, ქართული
დატოვე კომენტარი