რუბიკა (ღიღინებს) – გულს რად მიკლამ, მე სიცოცხლე როდი გამითავებია.
გურამა (თავს შემოყოფს) – რუბიკასა გუტალინით ტუფლი გაუშააააააავებია,
რუბიკა – გურამას კიდევ ლოთობით სახლი გაუტყავებია. ჰა! კარგია შაირობა? ხო იცი, რო ეგ ამბავი მეც კარგა გამამდის.
გურამა – მასთეც რო იყოს, იმასაც ხო აქ მნიშვნელობა, ვინ უფრო კაცურათ იზამს ამას.
რუბიკა – ბარემ ისიც უთხარი, ეგ კაცური რას ნიშნამს.
გურამა – კაცური არი ქიციც რო იცი და ქიცმაცუნიც.
რუბიკა – იი! ეგ ქი არ ვიცი და ცმაცუნი ნაღდად კარგი იცი, ხო იცი, და, ვაბშეე, თუ მაგაზე წავიდა, ჩვენი ტიგრანა პეტროსიანი ქიშიც იცოდა და ქიშმაშუნიც…
გურამა – ეგ ქიშმაშუნი რაღაა?
რუბიკა – ქიში ხო მეფეზე უგროზაა, ქიშმაშუნიც ალბათ შახ–გარდელი, ელი.
ტეგები: გურამა, გუტალინი, პეტროსიანი, რუბიკა, ტიგრანი, ქიცმაცუნი
დატოვე კომენტარი