ალტერნატივა

შემოგველია ეს შემოდგომაც. მოდის ზამთარი და მოტაატობს, ეზო-კარს ჭირხლად შემოადგება, წაფერდილ ღობეს ცერად წაათოვს. ვრცლად »

მოველ, მოგახარო რათა – გაიფანტა ღამის ბინდი
და მზის ცხელი ათინათი ხის ფოთლებზედ აბირბილდა. ვრცლად »

გორდა ხმალი, ჩემი დარი, ცისქვეშეთში არის განა?
კოხტაურად სატორღვები ღვთითკურთხეულ გვარისგანა.

.

.

დავლურში გავედევნები ალგეთს დაზრდილსა მგლებსაო,
დავენათები მტრებსაო, დავაკვნეტ ჯაჭვის თვლებსაო.

.

მე ვარ ხრმალი, ჭოლაური, მცველი იმერ-ამერისა,
ძარღვი მომდევს ხალიბური რკინის, პირველნაკვერისა.
მტერი კაფე, მალაპლაპე, ჯავრი ნუ გაქვს შამოკვრისა, ვრცლად »

რუბიკა – ისე, ეგ პერდიაევი რო ჰყამდათ რუსებს, მაგარი მუდრი ვინმე იყო, ხო იცი.
გურამა – ვინა? ბერდიაევი ხო არა? როგორც პაპუნა კორძაია იტყოდა – ვა-ხა-ხა-ხა-ხა!
ისე, შენ ვისზე რა ნაკლები ხარ? თუ შენი ბუტკის ზომით შეგაფასებთ, დიოგენი ხარ ნამდვილი. ვრცლად »

ეს ქალბატონი ნამეტია ბერძენიშვილია, 
ეროვნული გმირის, ვალოდია გოგუაძის მეუღლე. 
ამგვარად შევძელი მისი სახის აღდგენა 
გახუნებული ფოტოდან.

როცა გოგუაძე ხალხს აგროვებდა აჭარის 
გასათავისუფლებლად, ასე მოუწოდა ქართველებს: - სამშობლოსათვის სიკვდილზე გეპატიჟებითო. 
პირველი ნამეტია ავიდა ჯავშნოსან მატარებელში 
და გვერდით დაუდგა მეუღლეს.
შემდეგ კი ლევილის დიასახლისი იყო.

იგი ჩემთვის ეროვნული გმირია, იმის მიუხედავად, 
გაიღებს თუ არა ამ მოწყალებას სახელმწიფო.

გურამა – რა კარგ ხასიათზე ხარ რუბიკ-ჯან, ღიღინებ, ულვაშებში გეღიმება, კაი კლიენტი იშოვნე ალბათ და აყაჭვიებ ფულს, ხომ? ვალუტაზე იხდის? უცხოელია?
რუბიკა – პაჩტი. აქაური გოგოა, ოღონდ გრეკების რძალი. სპეციალნა იქიდან აქ ჩამოვიდა, რო ჩემი შეკერვილი ტუფლი წაღოს და ყველას ანახოს, რა მასტერია რუბიკა. ტაკ ჩტო, ყველაფერი ფულით არ იზომება. ვრცლად »