რუბიკა – ისე, ეგ პერდიაევი რო ჰყამდათ რუსებს, მაგარი მუდრი ვინმე იყო, ხო იცი.
გურამა – ვინა? ბერდიაევი ხო არა? როგორც პაპუნა კორძაია იტყოდა – ვა-ხა-ხა-ხა-ხა!
ისე, შენ ვისზე რა ნაკლები ხარ? თუ შენი ბუტკის ზომით შეგაფასებთ, დიოგენი ხარ ნამდვილი. ვრცლად »
გურამა – რა კარგ ხასიათზე ხარ რუბიკ-ჯან, ღიღინებ, ულვაშებში გეღიმება, კაი კლიენტი იშოვნე ალბათ და აყაჭვიებ ფულს, ხომ? ვალუტაზე იხდის? უცხოელია?
რუბიკა – პაჩტი. აქაური გოგოა, ოღონდ გრეკების რძალი. სპეციალნა იქიდან აქ ჩამოვიდა, რო ჩემი შეკერვილი ტუფლი წაღოს და ყველას ანახოს, რა მასტერია რუბიკა. ტაკ ჩტო, ყველაფერი ფულით არ იზომება. ვრცლად »
რუბიკა – ვაჰ, ბარევ ძეს, ცავატანემ. დაიცა, რაღაც შენი სიფათი არ მამწონს, ხო იცი. ჯერ მზეც არ ამოსულა და ზედ უჟე შარი გაწერია, ელი.
გურამა – მართალი ხარ. რაცხა იმფერ ხასიათზე ვარ ახლა, რომე ეს სიმღერა მინდა დავსძახო ხმამაღლა: ხმალი ავლესოთ ქართველებო, ხმალი ავლესოოოთ! ვრცლად »
რუბიკა – გურამჩიკ, ცხელ-ცხელი ამბავი გინდა?
ტელევიზორში ანახეს უსტოიჩივი ეკონომიკის ნასტოიჩივი მინისტრი ქობულოვა, რომელიც რომ ჟურნალისტის კითხვაზე, თუ რა მნიშვნელობა აქვს ჩვენი ქვეყნის წინსვლებას ვსემირნი ბანკის ინდექსის პუნქტის ამბავში, ეგრეთი პასუხი მისცა – ეს მნიშვნელობას უწევს ინვესტორს, რომელიც პასუხის ქვეშ დებს რომელ ქვეყანაში შემოვიდეს. ვრცლად »
გურამა – ხარებას გილოცავ რუბიკა!
რუბიკა – იი! ხარება და გოგია რამ გაყო?
გურამა _ ვაი, შე ბენტერა. ხარება აღარ იცი რა არის? ბლაგოვეშჩენიე…
რუბიკა – ჰაჰა! გაჭამე ცავატანემ? შენ როგორ მე ეგეთები მასწავლებ, როცა ეხლა რო ყველანი პაგალოვნა მარხვაზე ხართ, მე ადრეც ვმარხავდი. შენ რო ლენინზე ლექსები სწერამდი, მე ვლოცვილობდი. ვრცლად »
გურამა (აქოქინებული) – გეიგე რუბიკა? გვეშველა მგონი! ჩვენს ქუჩაზეც მევიდა გაზაფხული!
რუბიკა – იი! ჯერ აცადე რა, სურბ-სარქისი ჩაიაროს. გაზაფხული ეგ კი არ არის, რაც რომ კალენდარში სწერია. გაზაფხულია, როცა ხეები ყვავობენ და როზა დეკოლტე იცვამს… ვრცლად »
გურამა – კაცო, რაცხა ახალი კანონი უნდა შემოიღონ თურმე. მთავრობაში ქალი და კაცი ტოლად უნდა იყოსო. გენდერული ბალანსი უნდა დამყარდესო.
რუბიკა – ბალანსიროვკა რა, პაკრიშკაა? არა ძმაო-ჯან, ჩვენში ეგ არ გამოვა. ვრცლად »
გურამა – რა არის კაცის ბედისწერა! ზოგს რა უწერია და ზოგს რა. მე რო დევიბადე, მაგალითად, ასე უთქვამთ ბედის მწერლებს – პატარა ბიჭო, იყავ ლაღი, გაშალე ფრთები და ასე ფრენით განვლე შენი წუთისოფელიო.
რუბიკა – ჰო, ოღონდ ფრენამ თუ აფრენ, საკითხავი აი ეს არის. ვრცლად »
გურამა – რუბიკა, აბა ცხელ-ცხელი ლექსი ჩემგან: ჩემს გვერდით ვერ მოგერევა მონღოლთა სამი დუმანი, ოღონდ ახლავე, სასწრაფოდ, მასესხე სამი თუმანი…
რუბიკა – იი, რა იაფად გამოვდივარ, ტო. დუმანი თუმანი მიჯდება, ელი.
ერთი ისიცა თქვი, შენი პაპიკა კიდე ბევრი გაზარდა ეგეთი ჭკვიანი? ჯერ რაც ვალი გაქს, იქიდან ერთი თუმანი მაინც გაგესტუმრებინა… ვრცლად »
რუბიკა – ეჰ, რა პეჩალნი ამბავი გავიგე წუხელ. ამ ჩვენი უყაირათობით მთელი ეროვნული კადრები ეგრე გავანიავეთ, როგორც როზას სპალნა.
გურამა – შეგირცხვა ნამუსი. რას შვები ამისთანას, რო საწყალ ქალს განიავება უჭირს? ვრცლად »