მცირე შესავალი განწყობისათვის
როცა ადამიანთათვის მზეა თაყვანისცემის საგანი, კიდევ შეიძლება ითქვას, რომ ეს რელიგიაა, მაგრამ როცა მზის სხივს ცალკე განმკარგულებელი ღვთაება ჰყავს, მზის ჩასვლასა და ამოსვლას სულ სხვა და მიწისქვეშეთში კიდევ ვიღაც ქომაგობს, რათა ვინმემ არ გადაყლაპოს, ასეთი მზე ღმერთად ძნელი წარმოსადგენია. ვრცლად »
ერთი ვერსიის თანახმად სამყაროს შეიქმნა ცოლ-ქმრად წარმოდგენილ ღვთაებათა ოთხი წყვილის მიერ თავდაპირველი ქაოსიდან. ვრცლად »
რუკაზე შეიყვანე კურსორი და დაწკაპე. როცა გადიდდება, მარჯვენა წკაპით გამოიძახე ფანჯარა და იქ დაწკაპე save as. ამ გზით მოიპოვებ ცნობილ ექვსნაწილიან რუკას.
მეორე ნაწილი ვრცლად »
“…დროშა ქართველობისა, შუბის წვერით, ისრით და ტყვიით დაფლეთილი, ჩვენს სისხლში ამოვლებული, ხელში შევირჩინეთ, არავის წავაღებინეთ, არავის დავანებეთ, არავის შევაგინებინეთ, ცოდვა არ არის ეს დროშა ეხლა ჩრჩილმა შეჭამოს, თაგვმა დაჭრას!…”
ილია
ვრცლად »
1. აპოლონ როდოსელი –”არგონავტიკა”;
2. ბ. აბაშიძე – “მითოლოგიის ზოგიერთი საკითხი ქართულ ზეპირსიტყვიერებაში”, თბილისი, 1984;
3. ზ. ავალიშვილი – “ჯვაროსანთა დროიდან”, თბილისი, 1989; ვრცლად »
აქ თავმოყრილია ლექსიკური ერთეულები, რომლებიც ასე თუ ისე გამოადგება მათ, ვინც რაიმე კავშირშია, ან უბრალოდ დაინტერესებულია ქართული საბრძოლო ხელოვნებით.
“ვინა თქვა თითქოს პატარა იყოს ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი,
ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი.”
სიმონ ჩიქოვანი
თიხით ნაგები ეს ნამოსახლარი ძ.წ. VI–V ათასწლეულით თარიღდება. საცხოვრებელთა მჭიდრო განლაგება თავდასაცავად უფრო საიმედოა. ვრცლად »
ეს საოცრად სრულყოფილი ეტლი და სათამაშო ურემი დაახლოებით 5 ათასი წლისანი არიან.
როგორც ხედავთ, მათ უკვე იმ დროისათვის მიუღწევიათ პრაქტიკულად დასრულებული ფორმისთვის, რაც სავსებით ბუნებრივია, რადგან ამ მიწაზე უხსოვარ დროში მოიშინაურეს საჭაპანო პირუტყვი. ვრცლად »
“იკრეს ნობსა და დაბდაბსა, შეიქმნა ბუკთა ტკრციალი”
შოთა რუსთაველი
სამთავროს ერთ–ერთ სამარხში ნაპოვნი უძველესი სასულე საკრავი – სალამური ძვ.წ. XV–XIV საუკუნით არის დათარიღებული. მასზე ბევრად უფრო ძველია ძალიანი (სიმიანი) საკრავები, რომლებიც ყაზბეგსა და უფლისციხეშია მიკვლეული და ძვ. წ. IV–III ათასწლეულებით თარიღდება. ვრცლად »
“რა ესმოდათ მღერა ყმისა, სმენად მხეცნი მოვიდიან”
შოთა რუსთაველი
“მრავალხმიანობა ქართულ მუსიკას წარმართობის ხანაშივე უნდა ჰქონოდა და იმ დროითგანვე უნდა ჰქონდეს საუკუნეების განმავლობაში შენარჩუნებული” – აღნიშნავს ივანე ჯავახიშვილი. ვრცლად »