ალტერნატივა

კოწია – რუბიკა შენ ხარ? კოწია ვარ მე. გურამიემ მითხრა მალე მოვალ, იყავი მანაო.

რუბიკა – პაჟალსტა.

რუბიკას კლიენტი ფიდო – ვაა! რას აღარ გაიგებ კაცოუ! ვრცლად »

გურამა – რუბიკა, გეიცანი, ჩემი სახლიკაცია, დათო. ამაზე მცოდნე და მეიაფე ადვოკატს ვერსა იშოვნი. მაღარიჩი შენზეა.

რუბიკა – აი, ცავატანემ! აი, ამ ჩემი ბუტკის გაყიდვა მინდა ჯიგარო. ერთი ჩინელი კაი ფული იძლევა, ოღონდ იძახის, რო ყველა დაკუმენტი წესივრულად უნდა იყოს. ვრცლად »

რუბიკა – ჩემო გურამ, იცი რასა ვფიქროვნებ, აი, კაკრაზ რუსებზეა ნათქვამი – მეზობელო კარისაო, სინათლე ხარ თვალისაო.

გურამა – შენ ხო ვეღარ მოგაშლევიე ამ რუსეთზე ფიქრი. კომპასივით სულ ჩრდილოეთისკენ გეღრიცება კისერი. ვრცლად »

უცნობი ხმა ტელეფონში – ალო!
რუბიკა – გისმენთ, ვის გინდათ?
უცნობი – რა?
რუბიკა – მე რავი, რა. შენ თითონ არ მრეკე? ვრცლად »

გურამა – წუხელ შენი სიდედრი ვნახე, მშვენივრად გამოიყურებოდა.

რუბიკა – ზნაჩიტ სხვა ნახე. ვრცლად »

რუბიკა (ღიღინებს) – გულს რად მიკლამ, მე სიცოცხლე როდი გამითავებია.

გურამა (თავს შემოყოფს) – რუბიკასა გუტალინით ტუფლი გაუშააააააავებია,

რუბიკა – გურამას კიდევ ლოთობით სახლი გაუტყავებია. ჰა! კარგია შაირობა? ხო იცი, რო ეგ ამბავი მეც კარგა გამამდის. ვრცლად »

რუბიკა (ღიღინებს) – ზამთრის ყინვა რას დამაკლებს, შენ რომ გხედამ, გული მტკივააა, შენი სიყვააარუუული მშივაა, შენი სიყვააარულიი მშიივააა.

გურამა – ვახ! შენ რა გითხარი. ჩემს გულში ზიხარ და ეგ არი. ვრცლად »

გურამა – მოი, რუბიკა, “ბურიმე” ვითამაშოთ.
რუბიკა – ეგ რაღა ახალი შარია?
გურამა – რა, და ერთ სტრიქონს მე ვიტყვი ლექსად, მეორე შენ უნდა მიაბა და ასთე.
რუბიკა – მიდი. ვრცლად »

( რჩეული სავაჭრო საზოგადოება )

რუბიკა – ეგრეა, მააშ. სინამ უსაქმური ვრაცები უჟე მეასეჯერ პადრიად უყურებდნენ “კავკაზსკი მელავოი კრუგ”, ჩვენი ბიჭები გაკეთეს “კავკაზსკი დელავოი კრუგ” და ბლომად ფულიც იშოვნეს. ვრცლად »

გურამა (ღიღინით) – რად ხარ აგრე დარდიანი, ჩემო რუბიკააა…

რუბიკა – ეე, რო იცოდე ამ დილით ღმერთი ჩემი ნერვების რა ისპიტანია მოაწყო. მითომ დიდი გრეშნიკიც მე ვიყო…

გურამა – ჰა, ამოშაქრე, ფული დაკარგე? ვრცლად »